Mama

Mijn moeder is jarig. Ik vertel mijn dochters dat oma 81 jaar geleden een baby was, maar mij lukt het niet het me voor te stellen. Ik bel haar op en we hangen anderhalf uur aan de telefoon. Mijn moeder is 81 jaar. Ze kan het zichzelf ook nauwelijks voorstellen.

Als ze om zich heen kijkt, ziet ze hoeveel mensen inmiddels alleen zijn overgebleven. Mijn vader – binnenkort 84 – en moeder zijn al 55 jaar samen. Hoewel de ouderdom met steeds meer gebreken komt, telt mijn moeder met mij haar zegeningen. Ze heeft gezonde dochters en kleinkinderen. Ze heeft mijn vader nog. Ze wonen nog steeds zelfstandig – in het huis waar ik geboren ben. Mijn vader rijdt nog auto, zelfs naar Luxemburg. En ze lachen en kibbelen veel. Zoals mijn vader steevast citeert: "Hoe is het met vader en moeder? Goed, ze hebben nog elke dag ruzie".

De perfecte dochter ben ik niet, verre van. Ik zou vaker willen bellen, maar het schiet er de laatste tijd vaak bij in. Het lukt me door omstandigheden niet meer zo vaak om naar Nederland te gaan. En zoals praktisch elk jaar had ik me voorgenomen op tijd een verjaardagskaartje te sturen en was ik weer te laat. Ze vindt het niet erg.

We praten over het project dat ik op mijn werk aan het opzetten ben om meer vrouwen aan de top te krijgen. Ik tuimel over mijn woorden heen in mijn enthousiasme over een aantal ontmoetingen en gebeurtenissen de afgelopen week waardoor ik mijn project steeds meer vorm zie krijgen. Mijn moeder is enigszins verbaasd over zo veel ambitie. "Je hebt het toch ver geschopt ook al kom je uit een eenvoudig nest." Ik gloei van binnen. Mijn moeder is trots op mij.

Mijn moeder stamt uit de tijd dat een vrouw haar baan moest opgeven als ze ging trouwen. Bij haar huwelijk in 1954 nam ze dus voorgoed afscheid van de arbeidsmarkt om huisvrouw, en later moeder, te worden. Ik vroeg haar laatst of ze niet meer kansen had willen hebben om te kunnen blijven werken en zich verder te ontplooien, maar ze zei dat ze het nooit anders had willen doen. Mijn vader, net als zij afkomstig uit een arbeidersgezin, had de mogelijkheid "door te leren" en is ruim 40 jaar boekhouder geweest bij de suikerfabriek in ons dorp. Toen hem een promotie werd aangeboden waarbij hij op het hoofdkantoor zou worden aangesteld, sloeg hij het aanbod beleefd af. Hij had het prima naar zijn zin op de fabriek en wilde liever elke middag op de fiets naar huis kunnen om warm te eten.

Ambitie is me dus niet met de paplepel ingegoten. Maar is het wel ambitie die me drijft? Is het niet veel meer het verlangen om de wereld een beetje beter te maken, om een verschil te maken? Dat verlangen heb ik zeker van mijn ouders meegekregen. Ze hebben er nooit naar gestreefd hogerop te komen, maar hebben altijd betrokkenheid en empathie aan de dag gelegd voor de mensen om zich heen. Ze hebben zich altijd uitgesproken tegen onrechtvaardigheid: mijn vader door brieven te schrijven, mijn moeder door mensen aan te spreken op onbetamelijk gedrag. Een zekere koppigheid en eigenwijsheid hebben ze allebei.

Boven alles zijn ze altijd trouw gebleven aan zichzelf. Ze hebben gedaan wat het best bij hen paste en waar ze zich goed bij voelden. Ze hebben hun eigen pad gevolgd. En ook al is mijn pad een heel ander: dát heb ik van hen geleerd.

This article in The Times shows that the gender pay gap is alive and well in the London City, where women are getting bonuses worth a staggering 80 % less than men. In other words, men are paid 5 times bigger bonuses than women.

Starting salaries also varied radically, with women paid on average 37 per cent less than men on their first day. Overall the City pay gap stands at 47 per cent when salaries and bonuses are taken into account, compared with a national average of 17 per cent.

The figures were obtained by the Equality and Human Rights Commission, the new watchdog, which compelled the biggest City employers to reveal their pay differentials. Trevor Phillips, the chairman of the commission, called the findings “shocking”.

The inquiry debunked the myth maintained by senior bankers that the pay gap was a result of women occupying the lower-grade jobs rather than discrimination. The inquiry found widespread evidence of “in grade” gender pay gaps, where men and women were paid differently for doing the same or similar work.

Even though the finding suggested "significant discrimination" more than half of the employers said they had no intention of addressing the pay gap.

Zoals elke veertiger op een kruispunt in haar leven ben ik op zoek naar mezelf, naar het Hogere in mij, naar innerlijke balans en harmonie. Als rechtgeaarde westerling neem ik daarvoor natuurlijk mijn toevlucht tot meditatie. Ongehinderd door enige kennis over deze duizenden jaren oude techniek kies ik meditatie als de weg naar zelfverwerkelijking.

Hoewel, dat is niet helemaal waar. Ik heb een boekje van een toonaangevend Tibetaans meester van meditatie op de kop getikt met tips voor beginners in de kunst der meditatie. Om te beginnen moet je enthousiast en gemotiveerd zijn: check. Ten tweede moet je een rustige plek zoeken die "ver verwijderd is van mondaine zaken". Check: mijn zolderkamer is een oase van rust inclusief live geluiden van fluitende vogels.

De derde voorwaarde is lastiger te vervullen: je moet absoluut onder begeleiding van een instructeur leren mediteren. Dat wordt voor mij als alleenstaande, fulltime werkende moeder wat moeilijker te realiseren. Een retraite in een boeddhistisch klooster in India is helaas geen optie. Wat zeg ik, zelfs een weekendje kampeerretraite in de Ardennen zit er voorlopig niet in.

Ik kies voor een praktische benadering van zen: als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan. Ik ga gewoon beginnen! Mediteren zoals het moet kan later wel: voorlopig neem ik elke avond een moment om te ‘zitten in aandacht’ en stil te worden. Het krijgt een plaats in mijn avondritueel – kinderen naar bed brengen, hometrainen, mediteren.

Helaas hebben de kinderen vanavond andere ideeën dan slapen. Als ze me na een uur voor de zoveelste keer roepen, val ik uit: "Hou je kop, mama moet mediteren!!"

Het is duidelijk: ik heb nog een lange weg te gaan tot de verlichting.